Leave your review-tour - Merkteken van de Dood

De leave your review-tour, is een variant op de vaak georganiseerde blogtour. In plaats dat we een recensent vragen een blog te schrijven over het boek, vragen we nu aan jou, de gewone lezer, of je je mening wilt geven. In ruil hiervoor krijg je van ons het E-book gratis, of een kortingscode voor de paperback.

 

We verwachten dat je na het lezen van het boek een eerlijke review plaatst op de sites: Bol.com, Hebban, Goodreads, natuurlijk onze eigen site en enkele leesgroepen waar je lid van bent op social media (uiteraard alleen met toestemming van de beheerder). Wanneer je dit hebt gedaan stuur je ons een linkje of tag je ons in het bericht.

 

Lijkt je dit leuk? Schrijf je dan in via het onderstaande contactformulier. Wij nemen voor 14 oktober contact met je op.

 

 

 

 


Informatie Merkteken van de dood

 

Misschien dat het verhaal je bekend voorkomt. Merkteken van de Dood is een heruitgave. Het boek is eerder uitgegeven bij Storm Publishers.

 

Volgend jaar wordt het tweede deel verwacht: Dodenstad.


Inschrijfformulier

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.



Na 14 oktober kun je hier de links naar je reviews plaatsen

Commentaren: 3
  • #3

    Anoeska Nossol (vrijdag, 09 november 2018 12:12)

    Zelf ben ik iemand die graag elk boek leuk wilt vinden... maar dat kan helaas niet altijd.
    Ik moet toegeven dat ik niet hoger dan 2.5 sterren kan geven, afgerond naar 3.

    De eerste 30-40 pagina's was ik zeer enthousiast. Wat een origineel idee! Ik was echt verrast door de fantasy van de schrijfster. Creatief is ze zeker en vast. Je merkt dat ze een verhaal wilt delen met anderen. De wereld waar ze jou mee naartoe neemt is een beetje zoals de wereld die wij kennen. Al moet ik toegeven dat er toch een luguber kantje aan zat. Dat maakte de sfeer en setting van dit verhaal zeer interessant.
    Vooral de sfeer en setting van het fantasy gedeelte sprak mij aan. Het heden kan je uiteraard moeilijk aankleden met een nieuwe sfeer. De zielenverzamelaars mochten dan wel ‘normaal’ zijn, of we zouden hen niet kunnen herkennen in de massa, toch waren ze donkere wezens in mijn leeservaring.
    De schrijfstijl is vlot te lezen, alleen soms wat veel details. Daar moet je uiteraard voor te vinden zijn. Ik vond die hoeveelheid aan details goed passen bij dit boek. Fantasy mag weleens wat meer hebben.
    Je merkt ook dat de schrijfster elk personage een eigen manier van spreken heeft gegeven. De ene is veel dominanter of de ander heeft een zachter stemgeluid. Ik moet dan ook toegeven dat de dialoog sterk was. Voor mij kwam de dialoog sterker en beter tot zijn recht. De beschrijvende gedeeltes vond ik met momenten minder prettig lezen.
    Het was een meervoudig vertelperspectief wat trouwens goed bij het concept paste. Op die manier begrijp je als lezer beter wat een zielenverzamelaar precies is. De schrijfster brengt zo ook haar ideeën beter over. Zelf ben ik wel geen grote fan van een meervoudig vertelperspectief. Vooral omdat het in dit geval een beetje wisselde me een hij/zij-verteller.
    De cover is trouwens ook een plaatje. Complimenten aan de uitgever hiervoor.

    Na die eerste 30-40 pagina's kreeg ik al snel door: ''dit wordt 'm niet, dit is geen boek voor mij''.
    De personages waren eentonig (buiten hun stem en houding in de dialoog), de schrijfstijl kwam verwarrend over en sommige stukken waren best wel saai. Het verhaal miste spanning en pit.
    In de dialoog merkte je de verschillen van de personages goed op. Hun karakter kwam wat naar voren. In de beschrijvende teksten vond ik dat karakter niet terug. Wanneer je meer personages aan het woord laat, ga je sowieso al een kans missen om elk personage apart te behandelen. Toch is er één dominant hoofdpersonage te herkennen: Gwen. Zelfs zij bleef gedurende het hele boek een zeer vlak personage. Hierdoor had ik met geen enkel personage een concrete band.
    Hoewel de schrijfstijl vlot is, kwam ze ook verwarrend over. Soms begreep ik niet zo goed wat de schrijfster wilde vertellen. Het leek weleens of ze zichzelf tegensprak of stukken die uitleg mistte. Het stuk waar Gwen met haar moeder kon praten was voor mij zeer onduidelijk en verwarrend. Het was vluchtig geschreven en als lezer had ik geen idee wat er gebeurde. Ik miste uitleg hoe het kon. Hoe kon Gwen met haar moeder praten? Het zijn kleine details, maar die stapelen zich uiteraard ook op.
    Er is een groot verschil tussen een verhaal en een plot. Dit boek bevat geen sterk plot. Er gebeurd weinig en er is geen duidelijk punt waar naartoe gewerkt wordt. Voor mij kwam het over als ‘een dag in het leven van’. Het is verhalend, maar dan in een fantasy sfeertje in plaats van een dagboek setting. “Toen deed ik dit, en dan was er dat.”
    Er was geen opbouw naar een climax die mij omver moest blazen. Het boek bevatte geen hoogtepunt. Zelfs de scene die de lezer moest verrassen zag ik al aankomen (eindscene waar Gwen de mist in gaat). Dat maakte dat het boek saaie stukken bevatte waar ik als lezer mezelf moest pushen om door te lezen.

    Al bij al heeft het verhaal veel potentie. Ik miste gewoon een heleboel zaken die deze fantasy aandikte. Er zijn een heleboel boeken en voor mij zou dit verhaal niet opvallen tussen de grote masse. Ik heb ook gezocht naar iets eigen van de schrijfster, iets dat typerend is aan haar. Ook dat heb ik -helaas- niet kunnen vinden.

  • #2

    Bonnie (donderdag, 01 november 2018 11:50)

    Hallo,

    Heel erg bedankt voor de kans om Merkteken van de Dood te lezen en een recensie te schrijven. Ik heb echt van het boek genoten en kijk uit naar deel 2 :-D.
    Hierbij de link naar mijn recensie op Hebban:
    https://www.hebban.nl/recensies/bonnie-over-merkteken-van-de-dood?share=1
    Ik heb de recensie ook op mijn eigen facebook pagina en in een boekengroep gedeeld en zal de recensie ook nog bij bol.com plaatsen (als dat lukt).
    Groet! Bonnie

  • #1

    bianca (maandag, 15 oktober 2018 18:27)

    mijn revieuw van het merkteken van de dood.

    Gwenn Conner loopt in haar vaders doolhof van kasten met zandlopers. In deze zandlopers zitten de zielen van overledenen. Gwenn wordt afgeleid en valt tegen een kast met zandlopers. 13 zandlopers vallen er kapot en de zielen komen vrij.
    Raadsheer Mikael roept Gwenn"s vader Benjamin ter verantwoording over de 13 kapot gevallen zandlopers en de 3 zielen die hij niet heeft opgehaald.
    Hij krijgt 2 weken de tijd op de 13 zielen die ontsnapt zijn en de 3 niet opgehaalde zielen nij Mikael af te leveren. Maar omdat Benjamins baan op het spel staat ( de raad heeft meerdere malen besproken om hem te vervangen) en hij gewond is, schiet Gwenn hem te hulp. En ze moet het al gelijk opnemen tegen de geest die haar vader heeft verwond.
    Ze moet haar klasgenoot Max merken als de volgende ziel, maar wordt uiteindelijk verliefd op hem wat het alleen maar moeilijker maakt.
    Maar dan waarschuwt Gwenn"s broer Alex de raad, want Alex vind dat zijn vader niet geschikt meer is om de zielenvanger te zijn, maar Gwen"s vader heeft nog ! week om de overgebleven zielen te zoeken....Gaat dit hun lukken???

    Mascha Schoonakker"s Merkteken van de door is een echte page-turner. Een boek dat je vanaf de eerste pagina niet meer loslaat.
    Voor mij due een dikke 5 sterren